Monday, February 23, 2009

Kailangan kong bumili ng shotgun...

Last year, ginapang ko ang pagpapa-ayos sa kotse ko.
Full restoration - body lift, body repair, scrape to metal, urethane paint.

Matagal na proseso rin, matagal na paghihintay, pero sulit ang results.

Sa loob ng sampung taong minamaneho ko ito, sa loob ng sampung taon ng mga adventures, wow...

Pogi na ang boks.

Kahapon, nagpa-car wash ako. Wala pang wax, bago-bago pa lang kasi ang pintura kaya masama raw lagyan agad ng wax. Siguro next month pa.

Sa car wash, may pagka-OC ang wash boy. Madalas kasi, 30 minutes lang inaabot, eto halos isang oras. Pero makikita mo naman kung paano nililinis. Walang tigil sa pagpunas ng loob at labas ng kotse, mukhang nabigyan yata ng raise kaya ganado maglinis.

Pagkatapos, ayun, ang kintab na ng boks! Hindi ko aakalaing makakapagmaneho ako ng ganito kakintab na kotse. Wala pang wax 'yan.

Sabi nila, iba raw ang bonding na boy and his car. O siguro, boy and his hobby, para sa mga 'di car guys. May mga lalaking addict sa sports, may mga addict sa errr, ewan, mga baril, may mga addict sa martial arts. Ako eto, addict sa kotse.

Typical guy addiction. 'Di ko na-outgrow 'yung mga kotse-kotsehan ko dati. Pero imbis na mga tuner cars na mala-Fast n Furious, dito ako sa vintage cars.

Iba pa rin kasi ang design noon. Bilugan, makurba, makintab.

Nang makapagbayad na ako, lumapit ako sa bagong linis na beetle. May pride sa bawat lakad ng paa ko. Oo, nalubog ako sa utang. Oo, halos kumain ako ng alikabok. Oo, ginapang ko ang restoration ng kotse ko, at ito ang prize.

Pagbukas ko ng pinto, biglang humangin nang malakas. Nakalimutan ko ang miserableng init ng hapon, at napangiti ako.

Isang click, start agad.

'Di ko inabante agad. Pinakinggan ko muna 'yung krug-krug-krug ng makina. Hingang-malalim. Emote. Ngiti.

Tsaka ko pinaandar.

Nag-drive na ako papunta sa bahay ng GF.

Pumarada ako sa labas.

Last year, may nabanggang motorsiklo sa puno, tumilapon ang pasahero, at tumama ang ulo nito sa front fender ng beetle. Walang helmet, at nag-iwan ng malaking dent sa makapal at matigas na bakal.

Delikado kaya? 'Di naman siguro tatama ang kidlat nang dalawang beses sa isang lugar, 'di ba?

So oks na. Kakalubog lang nun ng araw.

Nung pauwi na ako, gabing-gabi na.

Paglabas ko ng gate, palapit sa kotse, may napansin akong gagimbal-gimbal.

Makintab ang pintura ng beetle.

Sa tama ng ilaw ng mga poste parang lumiliwanag ang kurba ng mga fenders nito.

Lahat ng ilaw sa kalsada, parang nakasalamin sa kinis ng dark green na pintura.

At sa kakinisang nagpapalutang sa puso ko, lagpak-lagpak na nakasambulat ang tae ng ibon.

Sa madaling salita, putangina.

Hindi naman sa maselan ako. Sa garahe sa bahay, nababagsakan naman ng ebs ng ibon ang kotse ko.

Normal na 'yun e- alikabok, tae ng ibon, dagta ng puno, itlog ng langaw...

Minsan, sa sobrang busy ng sked ko, isang buwang 'di mahuhugasan 'yung kotse ko.

Lalo na nung 'di pa bago ang pintura nun, ulan lang ang car wash.

Pero naman, ngayon pa?

Kakalinis lang, wala pang kalahating araw, wala pang gitna ng gabi, ginawa nang banyo ang bubong ng beetle!

Isa pa kasing nakapagngingitngit, buti kasi sana kung isang PLOK lang e.

Kaso hinde.

Mukhang nananadya ang lintik na ibon.
O mga ibon.

Dahil carpet bomb ang nangyari.

Either isang grupo silang mga putanginang ibon silang nag-bombs-away sa kotse ko, o isang dambuhalang ibong may matinding-matinding LBM!

Ang punchline? Walang spot ng ebs sa kalsada, sidewalk, o sa malapit na mga halaman.

Pag-uwi sa bahay, pagparada sa garahe, 'di na ako pumasok.

Kumuha ako ng isang timbang tubig, at trapo ('yung basahan, hindi 'yung congressman) at nagsimula na akong maglinis.

Habang sinisingit ko ang mga braso ko sa ilalim ng roofrack, lalo pang lumilitaw ang mga litid ko sa galit. Putaragis, puwede namang targetin ang hood, 'di ba? O fenders, para madali linisin. Kailangan talagang sa bubong na may roofrack e.
Fucker.

Napuyat tuloy ako.

Ngayon, gusto kong malaman kung ano factors na kino-consider ng mga ibon sa pagpili nila ng tataehan. Makaktulong 'yun 'di ba? Mystery 'yun e.

Lagi kong nababasa sa iba't-ibang car fora 'yung joke tungkol sa mga ibong tumatae sa bagong linis na mga kotse. 'Kala ko comedy lang 'yun, pero wow. Totoo pala.

Alam ko, 'yung isang kaibigan ko, may hunting rifle sa bahay. Dati sa lolo niyang war veteran, ngayon susubukan niyang i-register sa pangalan niya. Tinanong ko kung puwedeng mahiram. May grudge lang akong aayusin, at siyempre, sa kanya lahat ng tamaan. Kinuwento ko ang nangyari.

Cool daw 'yun, pero mas mabuti raw kung shotgun ang gagamitin.

Shotgun... isang bagong item sa wishlist ko...

0 Comments:

Post a Comment

<< Home